कविता : वेदनेचे साहित्य – जितेंद्र अहिरे

भव्यमहालातील रंगीबेरंगी जगणे
आमच्या कादंबरीत नाही
चकचकीत जग, हौस मजा
आमच्या कवितेत नाही
आहेत ते फक्त
वेदनेतून पाझरणारे शब्द

प्रेमाला कवटाळणारे दारिद्रय
भयमुख नजरा
जीर्ण चेहरा
थकलेले शरीर
पुसलेल्या हाताच्या रेषा

व्यवस्थेला सुरुंग लावणारे
शब्द असतात आमच्या
साहित्याचा अलंकार
यमक लय चौकट सौंदर्यशास्र
कुरूप असते आमच्या आयुष्यासारखे

सोपे काहीच नसते
आमचे लिहिणे आणि जगणेही ..

2 comments

Leave a Reply to कविता : पुरूष म्हणून जगताना… – असंतोष Cancel reply