कविता : कुणीतरी भेदायला हवेत हे गोल

  •  

मोहिनी कारंडे

सोम्या गोम्या हऱ्या नाऱ्या या सर्व आदिमानवांच्या मेंदूत
एकदा परिवर्तनाची खुमखुमी आली

त्यांनी मिळून कंपासच्या साहाय्याने

३६ अंशातला एक गोल काढला

ते विस्मय चकित आनंदाने एकाचवेळी हरखले.
त्यांनी गगनाकडे पाहत हात वर केले

३६० च्या अंशात आणखी मोठ्ठा गोल काढता येतो
त्यांना नव्हतं माहिती,
मग सुरू झाला खेळ गोलातला.
गोल खूपच भला थोरला मोठ्ठा असल्यानं
आणि सगळेच गोलाच्या आत असल्यानं
एकमेकांना भेटायचे

मग काय ..?
इव्हेंट, परिसंवाद, चर्चा झडू लागल्या
प्रबोधनाची ललकारी
आंदोलनाची आरोळी
सगळीच खेळीमेळी
सगळे खेळ गोलातलेच
गोलगोलराणी, इथं इथं पाणी
सगळे गोलरहिवासी सुखसमाधान मानणारे

पुढं त्यांच्या उपमूळांनाही तशाच फिलिंग आल्या

पुढे गोलांचे अनेक गोल होत गेले
हळूहळू शहरं व्यापत चाललेत गोल
कुणीतरी भेदायला हवेत हे गोल

  •  

4 thoughts on “कविता : कुणीतरी भेदायला हवेत हे गोल

  1. Pingback: असंतोष

Leave a Reply

You may have missed

%d bloggers like this: